Dainandin Prerna

जे. कृष्णमूर्ती म्हणतात, ‘दु:ख माणसाला एकटं करतं आणि इतरांपासून तोडून टाकतं! आपण या दु:खाच्या फार आहारी जाण्याचे टाळले पाहिजे. दु:ख जर अटळच असेल, तर ते सूज्ञपणे सहन करून व त्याच्या फारशा खाणाखुणा मागे न ठेवता, त्यातून बाहेर कसे पडावे, हे आपल्याला कळले पाहिजे. ज्या माणसाला अगदी जाणीवपूर्वक सुबुद्धपणे दु:ख कसे भोगायचे हे कळते, त्याला अगदी खराखुरा असा जगण्यातला परमानंद कळतो. मात्र यात दु:खापुढे नुसती मान तुकवणे किंवा दु:खाचा अपरिहार्य स्वीकार असता कामा नये. आपण दु:ख स्वीकारावे, ते सहन करावे, असे म्हणत नाही, तर त्या दु:खाबरोबर काही हालचाल न करता, काही कृती न करता राहण्याबद्दल मी बोलत आहे. त्यातून महान करुणा उपजते आणि त्या करुणेतून सर्जन घडते.’